ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΟΥΝ 

ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Επιτέλους η περιβόητη λίστα Λαγκάρντ δημοσιεύτηκε! Το περιβόητο στικάκι που το έκρυβε ο Βενιζέλος και το έχασε ο Παπακωσταντίνου, που άλλαξε παρά πολλά χέρια και όλοι ξέρανε που ήταν μα επίτηδες σιωπούσαν, εμφανίστηκε. Ο δημοσιογράφος που φανέρωσε την αλήθεια αυτεπάγγελτα με εντολή του εισαγγελέα οδηγήθηκε ενώπιων της «δικαιοσύνης» της αστικής δημοκρατίας με την κατηγορία της δημοσίευσης προσωπικών δεδομένων. Όλοι οι πλούσιοι της χώρας που έβγαλαν τα λεφτά τους στην Ελβετία και φοροδιαφεύγουν ενώ την ίδια στιγμή ο Ελληνικός λαός ξεζουμίζεται από τα νέα και παλιά μέτρα, έπρεπε να μείνουν στο απυρόβλητο και στην αφάνεια οι «καθώς πρέπει» επιχειρηματίες, βιομήχανοι και τραπεζίτες, χωρίς ο κόσμος να ξέρει ποιοι είναι. 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11/10 12μμ ΣΤΟ ΑΜΦ. ΙΠΠΑΡΧΟΣ

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου η αντιπαράθεση μεταξύ των λαϊκών στρωμάτων και του κεφαλαίου, έχει φτάσει σε πρωτόγνωρη όξυνση. Κι αυτό γιατί η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση συνεχίζει να βαθαίνει και τα αστικά επιτελεία δεν έχουν ακόμα καταφέρει να βρουν μια στρατηγική λύση για την ξεπέραση της. Έτσι, η νέα συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, έρχεται όχι μόνο να συνεχίσει το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων, παίρνοντας ακόμα σκληρότερα μέτρα για τον κόσμο της εργασίας και το σύνολο της πληττόμενης πλειοψηφίας, αλλά έρχεται να εντείνει τον κοινωνικό πόλεμο ακόμα περισσότερο, με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της συμμαχίας των ηγεμονικών τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου και του ευρωπαϊκού, και μόνο στόχο μια μακροπρόθεσμη νίκη τους απέναντι στις δυνάμεις τις εργασίας και τη διάσωση όσο γίνεται των κερδών του ελληνικού καπιταλισμού και την ένταξή του στην Ε.Ε.

ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ… 

ΜΟΝΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ

Σε μια περίοδο που η επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκφραστών (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), συνεχώς εντείνεται καθώς ψάχνει να βρει απάντηση στη δομική κρίση του συστήματος, νέοι κοινωνικοί αγώνες ξεπηδούν παντού. Παρά τη πρόσφατη εκλογή της η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου, που έχει απαλλοτριώσει το δημόσιο πλούτο και το λαϊκό εισόδημα, έχει χάσει κάθε νομιμοποίηση στα μάτια του λαού όπως φάνηκε και στη πρόσφατη μαζικότατη απεργία της 26ης Σεπτεμβρίου. Χρησιμοποιώντας, λοιπόν, κάθε κατασταλτικό μηχανισμό και κάθε μέσο τρομοκράτησης προσπαθεί να καταπνίξει τις ολοένα και αυξανόμενες κινηματικές διαδικασίες που ξεπηδούν, με διάφορα πρόσφατα παραδείγματα.

Να μην περιμένουμε άλλο...

Ο νέος εφαρμοστικός νόμος που ψηφίστηκε τον προηγούμενο μήνα, με πραξικοπηματικό τρόπο από μία πραξικοπηματική κυβέρνηση, αποτέλεσε την αρχή μιας νέας εποχής βαρβαρότητας με θύμα την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Ταυτόχρονα, ο Παπαδήμ(ι)ος, η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, οι σύμμαχοι τους ΔΗΜΑΡ-ΔΗΣΥ, αλλά και όλοι οι άλλοι επικεφαλής των δυναστών των λαών (η Λανγκάρντ, ο Γκάιτνερ (αμερικανός υπ.οικ.), ο Γιούνκερ, ο Άκερμαν) έχουν βγει με δηλώσεις τους και θριαμβολογούν. Θριαμβολογούν για τη σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα των πολιτικών που χειρίστηκαν το θέμα, για τη σύνεση των τραπεζιτών που έσπευσαν να δηλώσουν συμμετοχή, για την υπευθυνότητα της ελληνικής πλευράς κλπ. Για άλλη μια φορά λένε ότι μας σώνουν. Ή και ότι πέτυχαν μια «ιστορική νίκη» στη συμφωνία του Γιουρογκρουπ.  Όλοι οι παραπάνω, με ένα στόμα-μια φωνή, διατυμπανίζουν ότι ο κίνδυνος χρεωκοπίας απομακρύνθηκε, ότι τα βάσανά μας τελείωσαν, ότι από δω και πέρα μόνο καλύτερες μέρες θα έρχονται.

Αλλά τι ακριβώς εννοούν και πως ορίζουν τις καλύτερες μέρες οι διάφοροι καλοθελητές; Η συμφωνία την οποία υπέγραψαν οι «σωτήρες μας», στην πραγματικότητα αποτελεί μια ακόμα αντιδημοκρατική και αντεργατική τομή. Οι καλύτερες μέρες, γι’αυτούς έρχονται μέσα από τα νέα μέτρα διάλυσης του λαού, καταβαράθρωσης του βιοτικού επιπέδου, των μισθών και των συντάξεων, τεράστιων περικοπών στις κοινωνικές παροχές και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Λένε ότι δίνουν λύση στο πρόβλημα του χρέους. Μα ακόμα και αυτοί παραδέχονται ότι μετά από 20 χρόνια κοινωνικού αφανισμού το χρέος θα βρίσκεται στα ίδια υψηλά επίπεδα με πριν λίγα χρόνια. Τα μέτρα δεν είναι για τη σωτηρία του λαού ή για τη μείωση του χρέους, είναι για τη σωτηρία των τραπεζών, είναι για τους «επενδυτές» και το ντόπιο κεφάλαιο που θα μπορούν να αλωνίζουν σε μια χώρα με πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.Ορίστε, λοιπόν, τι εννοούν καλύτερες μέρες και για ποιον…