ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΔΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ

Έχουν περάσει μόλις τέσσερα χρόνια από τη νύχτα που στη διασταύρωση των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλα στα Εξάρχεια, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος έπεσε νεκρός από τις σφαίρες Ειδικού Φρουρού, πυροδοτώντας ένα πρωτοφανές αυθόρμητο ξέσπασμα οργής στην ελληνική νεολαία, με κυρίαρχα αντικατασταλτικά χαρακτηριστικά. Η κοινωνική αυτή έκρηξη μέσα στις 15 μέρες «ζωής» της κατάφερε να τρομάξει τα αστικά επιτελεία όλης της Ευρώπης. Και σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, οι περισσότερες δημοκρατικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα που θεωρούσαμε δεδομένα αποτελούν παρελθόν. Όλα αυτά που το κίνημα του Δεκέμβρη, με όλες τις αντιφάσεις του, αγωνίστηκε να αποτρέψει, αποτελούν πραγματικότητα.

Γιατί τέσσερα χρόνια μετά, οι εξαγγελίες της τότε κυβέρνησης ότι η χώρα αποτελεί ένα ασφαλές Ευρωπαϊκό λιμάνι που θα παραμείνει ανέγγιχτο από την κρίση ( η οποία μόλις είχε αρχίσει να ξεσπάει) φαίνονται αστείες αν όχι τραγικές. Γιατί η ανεργία στους νέους 15-24 ετών που το 2008 ήταν από τις υψηλότερες στην Ευρώπη με ποσοστό 15,2% , σήμερα έχει ξεπεράσει το 50%. Γιατί η γενιά της επισφαλούς και κακοπληρωμένης εργασίας, η γενιά της εργασιακής περιπλάνησης των 600 και 700 ευρώ μετατράπηκε σε γενιά της απελπισίας, της παντελούς έλλειψης διεξόδου και της διαρκούς και ατελείωτης ανεργίας με σύντομες διακοπές κακοπληρωμένης εργασίας των 400 και 500 ευρώ.

Ο Δεκέμβρης του ’08 δεν ήταν μια «τυπική» λαϊκή εξέγερση. Ήταν το πρώτο «ξέσπασμα» του λαού και κυρίαρχα της νεολαίας στους καιρούς της κρίσης. Ένα αυθόρμητο, μαζικό και ορμητικό ξέσπασμα, το οποίο κατάφερε να κλονίσει και να τσαλακώσει την εικόνα της τότε κυβέρνησης Καραμανλή. Κυρίως, όμως, έδειξε ότι, αυτό που εύκολα και βολικά χαρακτηρίζεται «σιωπηρή νεανική πλειοψηφία», δεν μένει σιωπηρό και αμέτοχο για πάντα. Με τη Νομική, την ΑΣΟΕΕ και το ΕΜΠ κατειλημμένα κέντρα αγώνα, με πάνω από 500 κατειλημμένα σχολεία σε όλη τη χώρα και μαθητές να αρνούνται να μπουν στις αίθουσες αλλά να κατεβαίνουν σε πορείες, με καταλήψεις κτηρίων, δημοσίων χώρων ακόμη και των γραφείων της ΓΣΕΕ, τα επεισόδια πήραν ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η Ελλάδα γίνεται πρώτη είδηση σε όλο τον κόσμο.

Τότε ακούστηκαν οι πρώτες κραυγές για πάταξη της «ανομίας», που εξακολουθούν να ηχούν και σήμερα. Η αυταρχική θωράκιση του κράτους, όπως τη ζούμε σήμερα στην πιο άγρια μορφή της, μπορούμε να πούμε ότι ξεκίνησε από το Δεκέμβρη. Με ειρηνικές διαδηλώσεις να βαφτίζονται διασάλευση της τάξης, με την έξαρση της άγριας καταστολής και της μηδενικής ανοχής, με την επέκταση της παρακολούθησης με κρυφές κάμερες, με τη δημιουργία του κουκουλονόμου. Με εκκλήσεις προς τον Καραμανλή να κηρύξει στρατιωτικό νόμο και να κατεβάσει τα τανκς στους δρόμους.

Όμως η νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη δεν κατάφερε να συνδέσει την οργή της νεολαίας με το εργατικό κίνημα. Δεν κατάφερε να πάρει ανατρεπτικό πολιτικό χαρακτήρα. Δεν προίκισε το νεανικό κίνημα με αυτοπεποίθηση και οργάνωση αλλά έδειξε κομμάτια εκφυλισμού μέσα από τη φετιχοποίηση και αποθέωση της ατομικής βίας. Ενίσχυσε το ρηχό κινηματισμό των άμεσων επιμέρους στόχων που εύκολα οδηγείται στη διάλυση ή την απογοήτευση αν δεν μορφοποιηθεί σε ισχυρή και αποτελεσματική μορφή πολιτικής και εργατικής οργάνωσης.

Πριν από τέσσερα χρόνια οι νέοι είχαν αρχίσει να υποψιάζονται ότι θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους. Σήμερα η υποψία αυτή έχει γίνει οδυνηρή βεβαιότητα, ενώ το απλώς χειρότερα έχει γίνει αφάνταστα χειρότερα. Τότε καταλύτης της έκρηξης ήταν η δολοφονία ενός 15χρονου παιδιού. Σήμερα η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα, την ΕΕ και το ΔΝΤ στήνει στο εκτελεστικό απόσπασμα της ανεργίας, της φτώχειας και της μετανάστευσης μια ολόκληρη γενιά.

Οι νέοι Δεκέμβρηδες είναι αναπόφευκτοι. Γιατί είμαστε η γενιά που δεν έχει τίποτα να χάσει. Είμαστε η καταδικασμένη γενιά δίχως δουλειά, σπίτι, εργασία και μέλλον. Γι’αυτό παραμένουμε η πιο επικίνδυνη γενιά για το σύστημά τους.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΟΥΜΕ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ!

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

Ανακοίνωση της 

Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης

για τη συμμετοχή του ΕΜΠ στο PSI

Δεν έχει τελειωμό η σαρωτική επίθεση της κυβέρνησης της χρεοκοπίας, στα δικαιώματα των εργαζόμενων και των νέων. Με ομοβροντία μέτρων απίστευτης βαρβαρότητας μας οδηγούν στην εξαθλίωση και στην εξόντωση. Μισθοί πείνας 400 ευρώ, ανεργία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,  κατάργηση κάθε είδους κοινωνικής παροχής, όλα στο βωμό της κρίσης που αυτοί δημιούργησαν αλλά που δεν την ένιωσαν ποτέ.

Μέσα στη λαίλαπα των μέτρων που περνάνε πίσω από την πλάτη μας, δε διστάζουν να κλέψουν αποθεματικά ασφαλιστικών ταμείων, κοινωνικών οργανισμών, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Στο χορό της κλεψιάς και του κουρέματος δεν γλιτώνει ούτε το πολυτεχνείο. Συγκεκριμένα, τα αποθεματικά του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων και Έρευνας 40 εκατομμυρίων ευρώ που ήταν σε κρατικά ομόλογα(!) πάνε μέσω του PSI σε κούρεμα με αποτέλεσμα να μείνουν το πολύ τα 10! Είναι εξοργιστικό πλέον πως παίζουν με τις ζωές μας. Αυτοί που έκλαιγαν γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για βιβλία, για τη σίτιση και τη στέγαση μας, για τους μισθούς και τις σπουδές μας, τώρα χαρίζουν απλόχερα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες.

Να μην περιμένουμε άλλο...

Ο νέος εφαρμοστικός νόμος που ψηφίστηκε τον προηγούμενο μήνα, με πραξικοπηματικό τρόπο από μία πραξικοπηματική κυβέρνηση, αποτέλεσε την αρχή μιας νέας εποχής βαρβαρότητας με θύμα την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Ταυτόχρονα, ο Παπαδήμ(ι)ος, η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, οι σύμμαχοι τους ΔΗΜΑΡ-ΔΗΣΥ, αλλά και όλοι οι άλλοι επικεφαλής των δυναστών των λαών (η Λανγκάρντ, ο Γκάιτνερ (αμερικανός υπ.οικ.), ο Γιούνκερ, ο Άκερμαν) έχουν βγει με δηλώσεις τους και θριαμβολογούν. Θριαμβολογούν για τη σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα των πολιτικών που χειρίστηκαν το θέμα, για τη σύνεση των τραπεζιτών που έσπευσαν να δηλώσουν συμμετοχή, για την υπευθυνότητα της ελληνικής πλευράς κλπ. Για άλλη μια φορά λένε ότι μας σώνουν. Ή και ότι πέτυχαν μια «ιστορική νίκη» στη συμφωνία του Γιουρογκρουπ.  Όλοι οι παραπάνω, με ένα στόμα-μια φωνή, διατυμπανίζουν ότι ο κίνδυνος χρεωκοπίας απομακρύνθηκε, ότι τα βάσανά μας τελείωσαν, ότι από δω και πέρα μόνο καλύτερες μέρες θα έρχονται.

Αλλά τι ακριβώς εννοούν και πως ορίζουν τις καλύτερες μέρες οι διάφοροι καλοθελητές; Η συμφωνία την οποία υπέγραψαν οι «σωτήρες μας», στην πραγματικότητα αποτελεί μια ακόμα αντιδημοκρατική και αντεργατική τομή. Οι καλύτερες μέρες, γι’αυτούς έρχονται μέσα από τα νέα μέτρα διάλυσης του λαού, καταβαράθρωσης του βιοτικού επιπέδου, των μισθών και των συντάξεων, τεράστιων περικοπών στις κοινωνικές παροχές και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Λένε ότι δίνουν λύση στο πρόβλημα του χρέους. Μα ακόμα και αυτοί παραδέχονται ότι μετά από 20 χρόνια κοινωνικού αφανισμού το χρέος θα βρίσκεται στα ίδια υψηλά επίπεδα με πριν λίγα χρόνια. Τα μέτρα δεν είναι για τη σωτηρία του λαού ή για τη μείωση του χρέους, είναι για τη σωτηρία των τραπεζών, είναι για τους «επενδυτές» και το ντόπιο κεφάλαιο που θα μπορούν να αλωνίζουν σε μια χώρα με πάμφθηνο εργατικό δυναμικό.Ορίστε, λοιπόν, τι εννοούν καλύτερες μέρες και για ποιον…

Το φοιτητικό κίνημα δεν ενσωματώνεται, δεν εφησυχάζει…

Μπορεί η νέα χρονιά να ξεκίνησε, ωστόσο μάλλον δεν προδιαγράφεται ιδιαίτερα ελπιδοφόρα για την κοινωνική πλειοψηφία. Διανύουμε μια περίοδο που αντιστοιχεί στον βαθύ πυρήνα της κρίσης τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Σύσσωμο το αστικό μπλοκ, προφασιζόμενο την αποφυγή της χρεοκοπίας, προωθεί πλέον τις απαιτήσεις του κεφαλαίου , της ΕΕ και του ΔΝΤ με την « μέθοδο του σοκ» αδιαφορώντας πλήρως για το τεράστιο κλίμα δυσαρέσκειας, αγανάκτησης και αντίδρασης που εκφράζεται από τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Στην προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης προς όφελός τους, το κεφάλαιο εξαπολύει έναν ακόμα πιο σκληρό γύρο ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων (ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, ελαστική εργασία, απολύσεις, περικοπές κτλ). Η σύγχρονη χούντα ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ δεν επιδιώκει απλά να αφανίσει κάθε κατάκτηση του λαϊκού κινήματος-μέσα από τις προωθούμενες αλλαγές και τον εξαναγκασμό πληρωμής του χιλιοπληρωμένου τοκογλυφικού χρέους από την μεριά των εργαζομένων-

ΤΟ 2011 ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΕΕ-ΔΝΤ...

Αν κάτι είναι σίγουρο για τη νέα χρονιά αυτό είναι η αβεβαιότητα. Η αβεβαιότητα για το μέλλον των εργαζόμενων και της νεολαίας που παρακολουθούν την καταιγίδα των μεταρρυθμίσεων να τσακίζει τα δικαιώματα τους και να φαίνεται να μην έχει τέλος. Αλλά και η αβεβαιότητα που τείνει να γίνει σιγουριά πως τα νέα μέτρα δεν θα έχουν αποτέλεσμα και πως η Ελλάδα θα οδηγηθεί στην πτώχευση. Η φετινή χρονιά αναμένεται ιδιαίτερα θερμή καθώς η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε αγαστή συνεργασία με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, υπό τις κατευθύνσεις Ε.Ε. και ΔΝΤ ετοιμάζει ένα νέο πακέτο μέτρων που έρχεται να αποτελειώσει τα τελευταία ψήγματα κοινωνικού κράτους (ασφάλιση, υγεία, εκπαίδευση) και να παραδώσει σε τιμή ευκαιρίας στο κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις σχεδόν όλους τους τομείς της παραγωγής. Και το ερώτημα που τίθεται από ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του λαού είναι το που θα σταματήσει αυτή η βάρβαρη επίθεση που δε φαίνεται να έχει κανένα απολύτως αποτέλεσμα εκτός από το να σπρώχνει όλο και περισσότερους εργαζόμενους στην ανεργία και τη φτώχεια. Ήδη φουντώνουν τα σενάρια, μέσα από δηλώσεις οικονομικών στελεχών του ΔΝΤ και της Ε.Ε., για την αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας σε μία στιγμή που και άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα η Πορτογαλία και η Ισπανία, βρίσκονται με το ένα πόδι στο μηχανισμό στήριξης – εκτελεστικό απόσπασμα.

Η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα συνεχίζεται με καταιγιστικό τρόπο. Η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας είναι πλέον όχι απλά θεσμικά κατοχυρωμένη αλλά και πραγματικότητα μετά από την πρώτη υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας σε εργοστάσιο στις Σέρρες (μείωση μισθών 9% !). Ταυτόχρονα, η ελαστική απασχόληση αυξήθηκε μέσα στο 2010 κατά 60% με το μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζόμενων – λάστιχο,

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΟΥΣ

Η επίσκεψη Στρος Καν στην Αθήνα κάθε άλλο παρά ευχάριστη και ευπρόσδεκτη ηταν για την θιγόμενη πλειοψηφια. “Mέχρι τώρα ηταν τα εύκολα. Τώρα έρχονται τα χειροτέρα.’’ Δήλωσε ο πρόεδρος του ΔΝΤ. Η επίσκεψη του αυτή σηματοδότησε μια νέα φάση επίθεσης συνολικά σε όλη την κοινωνία από τη χούντα ΔΝΤ-ΕΕ-ΠΑΣΟΚ. Μια αντιλαϊκή επίθεση που είναι σίγουρο πως θα έχει διάρκεια 10ετιας, που θα σαρώσει και θα ισοπεδώσει μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις, πρόνοια και κοινωνικές παροχές για να βρει το κεφάλαιο έδαφος για να αυξήσει την κερδοφορία του. Όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι η κρίση μια ελληνική αρρώστια για την οποία φταίει η «κακοδιαχείριση», η «σπατάλη» και γενικά πως «φταίμε όλοι» τα γεγονότα τους διαψεύδουν. Στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και σε πολλές χώρες της υφηλίου το ΔΝΤ έχει απλώσει τα πλοκάμια του. Ο Σαρκοζι άλλωστε δήλωσε πως πρέπει να γίνει «επανίδρυση του καπιταλισμού». Ο Υπουργός οικονομικών στην χώρα μας, είπε πως αυτά τα μέτρα τα ήθελαν από καιρό και πως το χρέος είναι απλά μια ευκαιρία. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως πλέον μιλάμε για την μεγαλύτερη εκστρατεία του κεφαλαίου στην σύγχρονη ιστορία με θύματα τους λαούς. Στο παρελθόν οι κρίσεις μεγέθους σαν και την σημερινή σήμαναν πολέμους. Την μακαβριότητα του πολέμου την αντικαθιστά η σφαγή του κόσμου της εργασίας.

Η ανατροπή της επίθεσης αυτής μπορεί να επιτευχθεί. Πως? Όχι με διορθώσεις ή προτάσεις συνδιαχειρησης (βλ. ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ). Στο νέο ιδιότυπο πόλεμο μόνη λύση για εμάς είναι να πάρει στην κατάσταση στα χέρια του το λαϊκό κίνημα. Η δυνατότητα της εποχής μας δεν είναι φαντασίωση ή ουτοπία. Είναι ίσως η μόνη ρεαλιστική λύση που πιο φοβικά και απειλητικά από τον καθένα την αντιμετωπίζει το ίδιο το κράτος. Δεν είναι τυχαία η πρωτοφανής καταστολή στις 2-12 και 6 Δεκέμβρη. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βλέπει ότι μη μπορώντας να δημιουργήσει συμμαχίες στην κοινωνία και την νεολαία το μόνο που της μένει είναι η τρομοκρατία και το ξύλο των ΜΑΤ. Οι γκλοπιες, τα δακρυγόνα και τα ανοιγμένα κεφάλια δεκάδων φοιτητών εντάσσονται όμως σε μια συνολικότερη καταστολή και τρομοκρατία που σου λέει μην μιλάς και μην αγωνίζεσαι γιατί θα απολυθείς, δέξου να δουλεύεις με 600€ γιατί αλλιώς θα μείνεις άνεργος. Η καταστολή λοιπόν έχει πολλά πρόσωπα στην νέα επιχείρηση φίμωσης του κόσμου που αγωνίζεται για τα δικαιώματα του. Το ΠΑΣΟΚ σε συμμαχία με όλες τις υπόλοιπες δυνάμεις της πολιτικής του χρησιμοποιεί ότι μέσο διαθέτει. Σε αυτά τα πλαίσια κινούνται και τα ΜΜΕ που προσπαθούν με υπερβάλλοντα ζήλο να σπείρουν τον πανικό και να παρουσιάσουν-επιβάλλουν τις επιλογές της κυβέρνησης ως την μόνη και απαραίτητη λύση. Στο ίδιο παιχνίδι παίζουν και οι παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ στις σχολές που παραπλανούν τον κόσμο για χαμένα εξάμηνα και εξεταστικές και σιωπούν μπροστά στις χαμένες μας ζωες.

 

Εμείς καλούμε τον κόσμο να διαλέξει στρατόπεδο. Είτε με τον αγώνα για τη ζωή και το μέλλον μας είτε με την υποταγή, την ρουφιανια και την καταστολή. Οι μέσες λύσεις δεν υπάρχουν. Ήδη στο εργατικό κίνημα η ξεπουλημένη και γραφειοκρατική ΓΣΕΕ έχει δείξει το πραγματικό της πρόσωπο. Έφτασε στο σημείο να διαπραγματεύεται για την περικοπή των μισθών προτείνοντας 12% μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΕΒ. Αυτή η εξυπηρετηση της εργοδοσίας, ΔΝΤ και ΕΕ δεν μπορεί πλέον να μιλήσει εξ ονόματος κανενός εργαζομένου. Έχει τελειώσει. Όσο αδιέξοδη είναι λοιπόν η «παλιά» και «σάπια» ΓΣΕΕ, τόσο ελπιδοφόρα είναι η νέα προσπάθεια ανασυγκρότησης του κινήματος των εργαζομένων από τα κάτω. Η πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων παρά το νεαρό της ηλικίας της έχει δώσει ήδη και έχει ακόμη να δώσει πολλά. Αυτή η ανεξάρτητη συσπείρωση των εργαζομένων με μαχητικά και ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά που συσπειρώνει τους εργαζομένους σε περιεχόμενο κοινωνικά αναγκαίο είναι που μπορεί να καταφέρει νίκες στο σήμερα.

Η κυβέρνηση βέβαια και τα τσιράκια (ΜΜΕ, ΠΑΣΠ…) προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο… μας λένε πως μόνος δρόμος για την σωτηρία μας είναι το ΔΝΤ και το μνημόνιο. Μας λένε πως το 2010 το πολύ που μπορούμε να διεκδικήσουμε είναι αν θα μας μειώσουν λιγότερο τους μισθούς, αν θα πάρουμε λιγότερη σύνταξη. Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος. Ο δρόμος που βάζει μπροστά όχι να σωθεί το κεφάλαιο και η κερδοφορία του αλλά τις ανάγκες μας. Ο δρόμος που λέει πως δεν δημιουργήσαμε κανένα χρέος και άρα δεν το πληρώνουμε και απαιτεί την διαγραφή του. Που δεν παζαρεύει τα ποσοστά απολύσεων αλλά απαιτεί την απαγόρευση τους. Ένας δρόμος που διεκδικεί την έξοδο από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, την εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, λιγότερη δουλειά δουλειά για όλους. Ο δρόμος που δεν ψάχνει λύσεις μέσα στο σύστημα αλλά στοχεύει στην ανατροπή του. 

 

Αυτά τα ζητήματα μας αφορούν κυρίαρχα. Μας αφορούν όχι μόνο επειδή πολλοί από εμάς δουλεύουν ήδη και όλοι θα δουλεύουν σε 5 χρόνια. Μας αφορούν όχι μόνο γιατί τη λιτότητα, την εξαθλίωση και την ζωή χωρίς δικαιώματα την νοιώθουμε ήδη λόγω των γονιών μας. Αυτά τα ζητήματα μας αφορούν γιατί εμείς οι φοιτητές και το κίνημα μας είναι ικανό να παίξει κομβικό ρολό στην ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης. Τα μέτρα για την εκπαίδευση και το κείμενο διαβουλευσης της διαμαντοπουλου ισοπεδώνει το λόγω για τον όποιο σπουδάζουμε, το δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας, την γνώση και την μόρφωση, τα πτυχία και τα εργασιακά μας δικαιώματα. Είναι κομμάτι του μνημονίου και του νέου τοπιού που διαμορφώνεται. Το φοιτητικό κίνημα άλλωστε που είναι αντικειμενικά ότι πιο ριζοσπαστικό υπάρχει στους κοινωνικούς χώρους μπορεί να ρίξει το πρώτο χαστούκι στην κυβέρνηση. Μπορούμε να γίνουμε πυροδότης για μια κοινωνική εξέγερση που θα ρίξει την κυβέρνηση και την πολιτική της. Για αυτό και η επίθεση στην πορεία στις 6-12 από τις δυνάμεις καταστολής έγινε στοχευμενα στα φοιτητικά μπλοκ και αποκρύφτηκε με πρωτοφανές τρόπο από τα ΜΜΕ. 

 

Σε αυτή την προσπάθεια της συνεχούς αναμέτρησης με τον αστικό συνασπισμό εξουσίας και την πολιτική του μνημονίου μεγάλο κινηματικό ραντεβού είναι η απεργία στις 15 Δεκέμβρη. Από την πορεία αυτή όμως θα βγούμε κερδισμένοι αν γίνει με χαρακτηριστικά επικίνδυνα, ανατρεπτικά, εξεγερτικα. Για αυτό το λογο πρέπει ο σύλλογος να τοποθετηθεί ενιαία και πολιτικά μέσα από γενική συνέλευση. Στη μεγαλειώδη αναμέτρηση που έρχεται θα είμαστε όλοι παρόντες. Γιατί στη μάχη της γενιάς μας είτε θα χάσει ο καθένας μόνος του είτε θα κερδίσουμε όλοι μαζί

«Ποιο είναι λοιπον το χρεος μας; Καλα να ξεχωρισουμε την ιστορικη στιγμη που ζουμε και να τοποθετησουμε συνειδητα, σε ορισμενο στρατοπεδο την μικρη μας ενεργεια»

Νικος Καζαντζακης

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΡΙΤΗ 14-12 ΣΤΟ αμφ ΙΠΠΑΡΧΟΣ ΣΤΙΣ 12.00

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10-12 ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΣΤΙΣ 12.00

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15-12 ΣΤΙΣ 10:00 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Μας έχουν κυρήξει πόλεμο,τι άλλο περιμένουμε για να ξεσηκωθούμε?

Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχοντας πλάι της την Ε.Ε. και το ΔΝΤ έχει βυθίσει το μέλλον της γενιάς μας στο μαύρο σκοτάδι της ανασφάλειας,της αβεβαιότητας και της περιπλάνησης. Στα γενέθλια του πρώτου χρόνου διακυβέρνησης της χώρας το ΠΑΣΟΚ εξαγγέλει ότι θα συνεχίσει στο σκληρό δρόμο των μεταρρυθμίσεων,των νέων ακόμα πιο επίπονων μέτρων και την κατά γράμμα εφαρμογή του Μνημονίου προκειμένου «η ελληνική οικονομία να βγει από την κρίση». Όμως αυτό που ζούμε κάθε μέρα στο σπίτι, στη δουλειά και γύρω μας δεν τους φτάνει, γι’ αυτό ετοιμάζουν αλλαγές και στο πανεπιστήμιο οι οποίες θα αλλάξουν ολοκληρωτικά τον ρόλο και τον χαρακτήρα του έτσι ώστε να μπορεί να ικανοποιεί με αποδοτικότερους ρυθμούς τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων. Ειδικά στους καιρούς της καπιταλιστικής κρίσης  και την αλλαγή στις σχέσεις παραγωγής η εκπαίδευση είναι το νέο εργαλείο που  καλείται να αξιοποιήσει το σύστημα στην ανάγκη εύρεσης νέου πεδίου κερδοφορίας.

Στο Πανεπιστήμιο του Μνημονίου θέλουν να επικρατήσει ένα νέο δόγμα που στην προμετωπίδα του θα φέρει την Αξιολόγηση, την δια βίου μάθηση και την ολοένα αυξανόμενη σχέση του με την αγορά τόσο σε οικονομικό (χρηματοδοτήσεις από ιδιώτες, έρευνα για το κεφάλαιο) όσο και διοικητικό επίπεδο( εισαγωγή μάνατζερ και μεγαλοστελέχη επιχειρήσεων). Για να προχωρήσουν λοιπόν έχουν βάλει σκοπό να αναιρέσουν κάθε δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, να αλλάξουν το χαρακτήρα των σπουδών μας, να εντείνουν την επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου και τελικά να αναδιατάξουν συνολικά την εκπαίδευση στη χώρα μας. Θέλουν να τελειώνουν με το πανεπιστήμιο της μεταπολίτευσης δηλαδή το πανεπιστήμιο που είχε στοιχειώδη δικαιώματα για τους φοιτητές, στοιχειώδη δημοκρατία στον τρόπο λειτουργίας του. Θέλουν να φέρουν την Μπολόνια και το ΔΝΤ μέσα στα πανεπιστήμια και να απαξιώσουν την γνώση και την εκπαίδευση όπως έχουν κάνει σε τόσους άλλους τομείς (υγεία, ασφάλιση, εργασία, μεταφορές κ.α.).

Η ΧΟΥΝΤΑ ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ!

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε η νεολαία και το φοιτητικό κίνημα! Κανένας δεν θα σταθεί εμπόδιο στα δικαιώματα και τα όνειρα μας. Μπορούμε να διαλέξουμε το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα διαρκείας και της συλλογικής διεκδίκησης. Υπάρχει τρόπος! Πρώτα απ’όλα να βρεθούμε στις γενικές συνελέυσεις του συλλόγου όπου αποτελούν το μοναδικό πεδίο αντιπαράθεσης με τις καθεστωτικές δυνάμεις και να δώσουμε εκεί τη μάχη με τους εκφραστές του μνημονίου και των νέων μέτρων στη Παιδεία (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ), που σε πρώτη φάση θα μας δώσει τη δυνατότητα να βγούμε στους δρόμους με μαχητικές διαδηλώσεις και καταλήψεις. Να οργανώσουμε από τα κάτω τον αγώνα χωρίς να έχουμε αυταπάτες ότι κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια και να αξιοποιήσουμε μορφές οργάνωσης που θα πάνε το κίνημα μπροστά,όπως ήταν το συντονιστικό των γενικών συνελέυσεων και καταλήψεων της περιόδου ’06-’07 που το φοιτητικό κίνημα κατάφερε να συγκρουστεί και να πετύχει μια σειρά από νίκες απέναντι στην τότε κυβέρνηση της ΝΔ. Με κριτήριο πάντα την ανάγκη να εξοπλίσουμε την πάλη μας με το αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο που για να είναι πολιτικά επικίνδυνο θα βάζει στο στόχαστρο το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής της χούντας ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.. Δε θα μένει στην αποσπασματική ανάγνωση πλευρών του νόμου αλλά να πει ξεκάθαρα ότι αυτός ο νόμος-έκτρωμα που ετοιμάζει η υπουργός Παιδείας ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ! Θα σπουδάσουμε,θα δουλέψουμε και θα ζήσουμε όπως μας αξίζει.

Τελικά, δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε.Ίσα ίσα που τώρα πρέπει να αποδείξουμε ότι η νεολαία όχι μόνο θα δώσει τη σκληρή μάχη με την τρόϊκα και το μνημόνιο αλλά θα είναι και ο πυροδότης νέων κοινικών εκρήξεων που θα γεννήσουν νέα οράματα και ιδέες τη συνείδησή μας.Τώρα είναι καιρός η νεολαία να δώσει λαμπρό παράδειγμα ενότητας στα πληττώμενα κομμάτια της κοινωνίας που μέχρι τώρα δεν έχουν καταφέρει να δώσουν ενιαία αυτή τη μάχη. Εμπρός λοιπόν για ένα γύρο αναμέτρησης με τα μάτια στραμμένα στην κοινωνία, ισχυρό σύμμαχο το εργατικό κίνημα και ημερομηνία λήξης την τελική νίκη.

ΤΟ ΤΑΝΚ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΜΑΣ!

ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ! 

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ…

…ΑΓΩΝΑΣ-ΡΗΞΗ-ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Τελικά μετά από πολύμηνες και «επίπονες» διαπραγματεύσεις η κυβέρνηση ενεργοποίησε το μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ και της Ε.Ε.. Με αξιοθαύμαστη, ομολογουμένως, μαεστρία  η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την βοήθεια των ΜΜΕ κατάφερε να πείσει τους εργαζόμενους ότι «το ξεπέρασμα της κρίσης απαιτεί θυσίες» με σκοπό να δικαιολογήσει την πρώτη δέσμη μέτρων στα πλαίσια του συμφώνου σταθερότητας που προέβλεπε περικοπές του 13ου και 14ου μισθού, αύξηση του ΦΠΑ κλπ. Η κοροϊδία όμως δε σταματά εδώ! Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση εκταμιεύει δις. Ευρώ προς τις τράπεζες και η πλειοψηφία αυτών και των μεγάλων επιχειρήσεων ήδη  παρουσιάζουν τεράστια κέρδη, προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι τώρα δεν είναι αρκετά. Ζητάνε επί της ουσίας από την εργατική τάξη να πληρώσει για να στηθεί στο απόσπασμα!!! Επειδή οι εγγυήσεις που ζητάει το ΔΝΤ - μεταξύ των οποίων είναι κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, απελευθέρωση των απολύσεων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, μείωση των συντάξεων κ.α.- ώστε να δώσει δάνειο στην Ελλάδα δεν είναι απλώς «μερικές θυσίες  που πρέπει να κάνει ο λαός για το ξεπέρασμα της κρίσης» αλλά η αιματηρή θυσία εργαζομένων και νεολαίας στο βωμό του κέρδους.

    Τι είναι όμως το περιβόητο ΔΝΤ που θέλει με τόση επιμονή και μεγαλοψυχία να σώσει την Ελλάδα; Καλύτερα από ένα σύντομο ‘βιογραφικό’ μιλάνε για αυτό τα έργα του. Στην Αργεντινή το 2001 με τα μέτρα που υποχρέωσε την κυβέρνηση να πάρει ώστε να της δώσει δάνειο, οδήγησε τον λαό στην εξαθλίωση καθώς η ανεργία έφτασε το 40% και οι μισθοί μειώθηκαν κατά τουλάχιστον 20% ενώ δεσμεύτηκαν όλες οι τραπεζικές καταθέσεις. Τεράστια κομμάτια του πληθυσμού πέρασαν κάτω από το όριο της φτώχειας κάτι που οδήγησε σε κοινωνική έκρηξη και ανατροπή δυο κυβερνήσεων μέσα σε λίγους μήνες. Στο Μεξικό το ’95 το ΔΝΤ μετά από παρέμβαση του εξώθησε στην ανεργία πάνω από το 50% του πληθυσμού ενώ οι μισθοί περικόπηκαν και εδώ κατά 20%. Η Λετονία για ένα δάνειο μόλις  1,7 δισ. Ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 30%, τις δαπάνες κατά 4,5% με αποτέλεσμα, η οικονομία της να συρρικνωθεί κατά 18% και η ανεργία να εκτιναχτεί στο 16,6% το 2009. Τέλος πιο πρόσφατο αλλά και πιο χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ισλανδίας. Πέραν της περικοπής τουλάχιστον κατά 50% του βασικού μισθού και των τεράστιων περικοπών στις δημοσιές δαπάνες, το Δ.Ν.Τ. αρνείται να εκταμιεύσει τις επόμενες δώσεις του δανείου επειδή ο Ισλανδικός λαός μετά από δημοψήφισμα αρνήθηκε να πληρώσει από την τσέπη του τα δάνεια που είχε πάρει η κυβέρνηση από βρετανικές  τράπεζες. Αυτό το στοιχείο κάνει πιο ξεκάθαρο από κάθε άλλο το ρόλο του ΔΝΤ. Αντίστοιχες ήταν οι επιπτώσεις για την πλειοψηφία των εργαζομένων όπου εισέβαλε το ΔΝΤ όπως στην Βραζιλία το 1999, στην Ρωσία το 2008, στην Ινδονησία, στην Κορέα και στην Ουκρανία. Δεν είναι ένας οργανισμός ο οποίος φροντίζει για το «νοικοκύρεμα» των οικονομιών που παρεμβαίνει όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Αντίθετα είναι ο οργανισμός που εγγυάται στο  κεφάλαιο αφενός ότι αυτό θα περάσει όχι απλά αλώβητο, αλλά και ωφελημένο την κρίση και αφετέρου ότι θα παγιώσει στις χώρες που παρεμβαίνει τα νέα αυτά οικονομικά και εργασιακά μοντέλα ώστε να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του στο μέλλον αδιαφορώντας πλήρως ακόμα και για την επιβίωση των ντόπιων εργατικών τάξεων.

ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ

Είναι ολοφάνερο ότι επίθεση του κεφαλαίου απέναντι στις δυνάμεις της εργασίας δεν είναι μια από τα ιδία. Αποτελεί επίθεση σε κάθε δικαίωμα και κεκτημένο, επίθεση σε κάθε τομέα της ζωής μας, αποτελεί επίθεση στο παρόν και στο μέλλον μας. Η εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, η παρέμβαση του ΔΝΤ, οι αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση με τον Καλλικράτη, οι αλλαγές στον χώρο της εκπαίδευσης και η επίθεση στα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματά μας δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλέγμα μέτρων για της δυνάμεις της εργασίας και τη νεολαία. Αποτελούν ξεκάθαρη, στρατηγικού τύπου, επιλογή του κεφαλαίου στην προσπάθεια του να ξεπεράσει την κρίση του. Η διάφορα όμως αυτή τη φορά είναι ότι το ξεπέρασμα αυτής της κρίση περνάει μέσα από τον καταποντισμό εργαζομένων και νεολαίας, από την εξώθησή τους στη φτώχεια και την ανέχεια. Δεν αφήνουν επιλογή για τις δυνάμεις της εργασίας και την νεολαία πέρα από τον ανυποχώρητο αγώνα διαρκείας για την ανατροπή της επίθεσης που εξαπολύει κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ στα δικαιώματά μας. Σύγκρουση με τις επιλογές τους για την ανατροπή τους! Να απαιτήσουμε σπουδές και δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια. Το μέλλον μας δεν χωρά στους νόμους της αγοράς, χωρά μόνο στις ανάγκες μας.

Το παράδειγμα της Αργεντινής δείχνει το δρόμο! Όταν η επίθεση του κεφαλαίου παίρνει τέτοια χαρακτηριστικά η απάντηση του κινήματος πρέπει να είναι μαχητική και διαρκείας.  Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν για το επόμενο διάστημα είναι το κατά ποσό εργαζόμενοι και νεολαία θα συνειδητοποιήσουν αυτό ακριβώς το ιστορικό τους καθήκον. Την οικοδόμηση ενός ριζοσπαστικού κινήματος που θα βάζει μπροστά τις συλλογικές διαδικασίες όπως οι συνελεύσεις και ο συντονισμός τους, που δεν θα βάζει στο στόχαστρο απλά τα νέα μετρά αλλά και αυτούς που τα φέρνουν και θα απαιτεί την ανατροπή τους. Που δε θα απαιτεί τη φέτα το ψωμί αλλά θα απαιτεί ολόκληρο το καρβέλι. Αφετηρία πρέπει να αποτελέσει η φετινή πρωτομαγιά και η επανασύνδεση του νοήματός της στις σύγχρονες ανάγκες. Την στιγμή που κεκτημένα και δικαιώματα των εργαζομένων που κερδήθηκαν μετά από αιματοβαμμένους αγώνες καταργούνται με τον πιο βάρβαρο τρόπο, έχει τεράστια σημασία η φετινή πρωτομαγιά να αποτελεί αφετηρία για αντεπίθεση των εργαζομένων κόντρα στον κοινωνικό μεσαίωνα που μας επιβάλλουν.

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!!